Wanneer en hoe de fopspeen afleren?

Het ene kindje wil helemaal geen fopspeen, het andere kindje geeft zelf aan dat ze het niet meer willen. Dan heb je ook nog de kindjes die hun duim/vingers opzoeken nadat ze de fopspeen niet meer hebben. Mijn dochter J. (2) is nu nog enorm gehecht aan haar fopspeen. Wat moet ik doen? Hoe moet ik dit aanpakken?

Wanneer de fopspeen afleren?

In mijn blogpost over hippe fopspeentjes lees je dat ik van plan was om J., net als haar broer die verslaafd was aan de fles, haar speentje af te leren met 18 maanden. Het is mij alleen gelukt om haar speentje overdag af te leren. Ze is nu precies 2 jaar en zo enorm gehecht aan het speentje dat ik het gewoon zielig vind om het ook weg te laten tijdens het slapengaan. Ik merk aan haar dat ze het echt nog fijn vind en mijn moeder hart doet gewoon pijn als ik het haar nu af leer alleen omdat het niet volgens mijn planning loopt..

Fopspeen slecht voor gebit en spraak

Ok, ik zei natuurlijk niet voor niks dat ik het met 18 maanden wilde afleren. Buiten het feit om dat ik het geen gezicht vind, is het ook slecht voor haar gebit en kan het invloed hebben op haar spraak. In hoeverre dit dan ook echt zo is, dat verschilt per persoon. Tot twee jaar schijnt het geen invloed te hebben op het gebit van een kindje. Het gebit is dan nog zo ‘smeedbaar’ dat tanden zich zelf corrigeren. Is je kindje 3 jaar oud en duimt, zuigt of heeft hij/zij nog een fopspeen? Dan is er sprake van afwijkend mondgedrag. Vanaf dit moment kan het dus wel een negatieve invloed hebben op de spraak en de vorm van de kaak. Dit wil ik natuurlijk allemaal voor zijn.

Hoe de fopspeen afleren?

Je hebt verschillende manieren om de speen af te leren.

  • – De fopspeen afknippen
  • – De fopspeen gewoon weglaten
  • – De fopspeen symbolisch weggeven (Denk aan geven aan een broertje of zusje of vastbinden aan een ballon)

Wat past er bij J.? Ik weet het niet. Ik probeerde het van de week ‘s nachts nog uit haar mondje te halen, maar toen ging haar handje richting haar mond om daar op te sabbelen. Als zij haar vingers/duim te pakken krijgt nadat ik de speen heb afgeleerd, dan ben ik nog verder van huis.

Wat nu!?

Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Ondanks dat zij overdag geen speentje meer van mij krijgt, merk ik wel dat ze haar vingertjes vaak in haar mondje stopt. Eerst dacht ik nog dat het kwam door haar tandjes, maar volgens mij mist ze gewoon overdag een speentje en zoekt ze dus onbewust haar vingertjes op om op te sabbelen. Het is dus niet slim om dan nu bruut haar speentje ook ‘s nachts weg te laten. Maar hoe ik dit nu moet aanpakken weet ik echt niet.

Time will tell

Moet ik het gewoon laten voor wat het is? Wachten tot dat zij het zelf aangeeft dat ze het niet meer wil? Ik ben niet van plan om hier nog mee bezig te zijn als ze naar de basisschool gaat, maar ik wil haar ook niet geforceerd de fopspeen afleren. Ik dacht dat ik dat met E. had gedaan, maar in vergelijking met zijn zusje was hij lang niet zo gehecht aan de fles als J. aan de fopspeen. Bij J. merk ik dat ze het gewoon echt nodig heeft. Afknippen, weggooien of symbolisch weggeven kan of goed aflopen of juist averechts werken. Hoe dan ook zullen we het nooit weten en moet ik het gewoon afwachten. Ik ben echt zoekende en in tweestrijd. Ik wil haar vertrouwde speentje niet van haar afnemen, maar tegelijkertijd denk ik ook aan de ontwikkeling van haar gebit en haar spraak. Ik ben echt zoekende naar wat wijsheid is. Ook dit hoort bij het moederschap.

Hoe heb jij het aangepakt bij jouw kindje? Ik ben daar echt heel erg benieuwd naar.

Liefs,

Nova

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

3 Comments

  1. Linda
    5 juli 2020 / 10:15 am

    Onze oudste was er ook erg gehecht aan. We hebben het hem afgeleerd omdat je toch een klein beetje slissen begon te horen. (Was bijna 3) Mijn nichtje was net geboren, hij ging zijn tut aan haar geven want ze zijn voor baby’s. Hij kreeg een cadeau van zijn nichtje ter ruil. Dat was iets wat hij al een tijdje wilde hebben dus een groot succes! En hij heeft het er nooit meer over gehad!

    Onze dochter was net geen 2 jaar en ik had al aantal keer subtiel gevraagd of ze tutjes niet voor baby’s vond, op een avond toen ze al in bedje lag dat ze zelf zei tutjes voor baby’s en moest hem meenemen om aan de baby’s te geven, ik dacht dit is mijn kans! Dus ik zei als jij lief gaat slapen mag jij morgen iets uitzoeken.

    Ze zijn beide beloond met iets wat ze echt mooi vonden en spelen daar nu nog mee!

  2. 5 juli 2020 / 4:09 pm

    Interessant om te lezen. Ons zoontje is 1 dus wij krijgen dit allemaal nog. Overdag heeft hij z’n speen niet nodig en s nachts gooit hij hem ook vaak uit. Ben heel benieuwd hoe hij gaat reageren, aangezien we met inslapen zijn speen wel altijd geven. Succes ermee!

  3. Tessa
    6 juli 2020 / 7:49 am

    Herkenbaar. De oudste hadden we met een half jaar al aangeleerd de speen alleen in bed te gebruiken en met 1,5 was hij er (na een onrustig weekje slapen) helemaal vanaf. Gewoon weggelaten en een knuffel voor in de plaats gegeven. De jongste is nu ruim 2 en heeft haar speen nog steeds. Wel alleen in bed. Zij lijkt er ook veel meer aan gehecht, precies wat jij schrijft. Waar de oudste wel inliep met de speen maar ‘s ochtends vaak wakker werd zonder heeft zij hem echt de hele nacht in haar mond. Als ze drie is moet ie echt weg zijn van mij maar ik weet ook nog totaal niet hoe we dat voor elkaar gaan krijgen.