Mijn zoon is geen meisje, OK!?

Ik heb een zoontje van 5 die al sinds ik mij kan herinneren voor een meisje wordt aangezien. Eerste paar keren denk je “Ok, foutje kan.” Maar op een gegeven moment wordt het irritant. Hoe dan!? Vraag ik mij af. Nu irriteert het niet alleen mij, maar ook mijn zoon. Zal ik je wat vertellen? Ik zou het hem niet eens kwalijk nemen als hij een keer tegen iemand uitvalt..

First things first

Laat ik eerst even beginnen met dat het niet het einde van de wereld is. Ik slaap hier niet minder om, maar iedere keer als ik weer zij/haar/dochter hoor in plaats van hij/hem/zoon rol ik met mijn ogen. Ik hoor je bijna denken: “Ach, gewoon ene oor in andere oor uit. Jij weet toch beter?” Ja natuurlijk weet ik dat, maar het gaat nu niet meer alleen om mij. Nu heeft hij een leeftijd bereikt waar hij het zich ook echt beseft dat ze hem voor het andere geslacht aan zien. Hij vindt dat niet leuk en ik kan hem daar geen ongelijk in geven.

Lang haar + lief gezichtje = meisje?

Het enige wat ik kan bedenken waarom men zegt dat hij een meisje is, is vanwege zijn lange haren (die hij overigens meestal cornrows heeft) en zijn lieve gezichtje. Maar dan alsnog is dat niet het enige wat je ziet als je naar hem kijkt. Ondanks dat hij geen jurken/rokken of nagellak op heeft, aarzelt men geen moment en zeggen ze: meisje! En de grap is dat als ze een jongetje zien dat wel in een jurk/rok loopt of nagellak op zijn nageltjes heeft dat ze zeggen: “Kijk dan, HIJ heeft een jurk/rok aan. HIJ heeft nagellak op zijn nagels.” Er gaat echt iets mis. Men ziet duidelijk iets wat ik niet zie, of ik zie iets wat zij niet zien..

Hoe ga ik er mee om?

Er was zelfs een keer dat hij naar de spiegel liep en zichzelf bekeek en zei: “Maar ik lijk toch helemaal niet op een meisje mama?” “Nee mijn zoon dat vind ik ook niet, maar er zijn mensen die niet eens goed kijken en maar gewoon wat roepen.” Hij koppelt gelukkig nog niet zijn haren aan het feit dat men hem voor een meisje aanziet. Als hij die link gaat leggen, dan wordt het echt een dingetje. Want ik ben niet alleen enorm blij met zijn bos haren, hij is dat zelf ook. En als hij merkt dat dat het ‘probleem’ is..

It’s about to go down

Het gaat een keer fout. Dat weet ik zeker. Niet eens van mij kant, maar van E. zijn kant. Hij is erg trots op het feit dat hij een jongen is en hij is ook nog eens een kleuter. Hij moet niets van meisjes weten! En dan ondertussen wel steeds te horen krijgen dat hij een meisje is.. Hij zal een keer uitvallen en dan denk ik: “Het is wat het is.”

Herkenbaar?

Dit verhaal zal vast herkenbaar zijn. Hoe ga jij hier mee om? Heb je tips voor mij hoe ik dit het beste kan aanpakken? Let me know!

Liefs,

Nova

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 Comments

  1. Lisette
    27 mei 2020 / 8:37 am

    Zo herkenbaar en totaal niet leuk zoals mensen kunnen reageren. Ik ben dan niet zo dapper als jou. Ik word dan wel boos in het openbaar en nee dat helpt niet altijd maar oooh het borrelt dan zo van binnen! Hij heeft geen meisjes dingen aan of in en dan toch zeggen uw dochter of hey meisje”. Grr! Dus tips hier ook welkom! 💜

  2. 27 mei 2020 / 8:41 am

    Denk dat het vooral komt omdat hij een heel fijn gezicht heeft, mooi koppie! Maar zeker geen meisje als je het mij vraagt. Lijkt me vervelend voor hem, hopelijk heeft hij er niet teveel last van!

  3. Elja
    27 mei 2020 / 8:48 am

    Ik vind het zoiso raar ,ja hij heeft een enorm lief gezichtje maar duidelijk een jongens hoofd. Mijn pasgeboren baby lijkt enorm op mijn oudste dochter maar alsnog zie je (vind ik) dat hij een jongens hoofdje heeft. Ik hoop zo dat Eli het niet aan zijn haar gaat koppelen, want ben er verliefd op! Hij rockt het!!mams verzorgd het super en dat zie je! Vind zoiso al vlecht je het dat het een jongen is. Heb zelfs toen hij 1was op fotos gezien met knotjes of hoe je het noemt echt een boy, toen mijn zoon die leeftijd had wilde ik dat ook maar bij hem stond echt niet.

  4. Patricia Otto
    27 mei 2020 / 9:14 am

    Mijn zoontje wordt ook altijd voor een meisje aan gezien. Hij merkt dat zelf wel. Net 5 geworden (eergisteren). Hij heeft wel lang haar, en draagt t daarom meestal in een staart, maar heeft wel echte jongens kleding aan. Oké soms een roze T-shirt maar dan een stoere jeans erbij ofzo. Of vest erover. Maar zelfs dan, haar, meisje, dochter, mevrouw zelfs!

    Ach ik twijfel soms ook wel als ik iemand zie of t nu een meisje of jongen is. Maar goed. Dan ben ik heel voorzichtig in wat ik zeg.

  5. Sammmmm
    27 mei 2020 / 10:32 am

    Naaahhh hoe dan??!? Daar snap ik echt niks van.
    Ik heb dit alleen bij alledrie m’n jongens gehad toen ze kleine baby’s waren. Zelfs een keer toen ik Cahya helemaal in het blauw had inclusief mutsje waar BOY op stond. “Ah wat een mooi meisje” HUH?! Heb je het over mij? Thanks whahaha