Ik heb beide kinderen bewust geen borstvoeding gegeven. So, I said it. De reden waarom is niet omdat ik niet voldoende melk aanmaakte, maar ik het gewoon echt niet wilde. Ik heb het niet eens geprobeerd en ik heb daar absoluut geen spijt van.

Ik heb geen borstvoeding gegeven en dat is een bewuste keuze geweest. Helaas respecteert niet iedereen elkaars keuzes en vindt men het nodig om verwijten over deze keuze te maken. Dat is helemaal niet nodig! Ik deel mijn verhaal vooral voor vrouwen die er ook over nadenken om geen borstvoeding te geven, maar een bepaalde druk voelen om het toch te doen omdat het ‘hoort’. Luister naar jezelf, jij moet het doen. Als jij je er niet prettig bij voelt en het toch tegen je zin in gaat doen, raak je hier alleen maar gestrest van en dat voelt jouw kindje aan.

Geen borstvoeding is een keuze

Dat ik geen borstvoeding heb gegeven is een keuze geweest. Iedere vrouw maakt melk aan. De een alleen wat meer dan de ander. Het is ook iets heel natuurlijks en ik vind het ook echt heel erg mooi dat het vrouwenlichaam dit kan, naast het laten groeien en baren van een kind. Ik moet er alleen bij mijzelf niet aan denken..

Maar waarom?

Van het idee krijg ik nog net niet de rillingen. Ik ben gewoon niet het persoon er voor. Heel knuffelig ben ik niet, ik wil graag vrij kunnen bewegen. Dit verklaard waarschijnlijk ook waarom dragen in een draagdoek/draagzak ook al niets voor mij is. Het idee alleen al dat ik dus na de bevalling steeds een baby moest aanleggen of om de zoveel tijd moest gaan kolfen maakte mij helemaal benauwd. En dan wist ik nog helemaal niets over borstontstekingen of gespleten tepels o.i.d.

Ik mishandel mijn kind toch niet, ik voed haar alleen dan niet met mijn eigen geproduceerde melk, punt.

Verwijten

De verwijten vliegen je wel om de oren als jij de keuze maakt dat jij geen borstvoeding geeft of hebt gegeven. Bij E. had ik lang niet zoveel verwijten gekregen als bij J. Bij E. ging ik namelijk 1,5 week na mijn bevalling weer naar school en dat was dus een goed ‘excuus’. Maar bij J. ben ik aan het begin van de zomervakantie bevallen, so do the math.. De volgende verwijten heb ik allemaal te horen gekregen:

– “Je had het op zijn minst 3 maanden kunnen doen”
– “Je bent een moeder, dus dit hoort er gewoon bij.”
– “Dan mag je ook niet klagen dat kinderen duur zijn, borstvoeding geven had je zoveel geld kunnen besparen.”

– “Besef je dat dit heel erg slecht is voor de hechting van de band tussen jou en jouw kind?
– “Jij vindt het dus niet erg dat jouw kind niet slim wordt en altijd ziek is?”
– “Het is voor een kleine vooral in het begin heel slecht om kunstvoeding te krijgen. Het woord zegt het al: KUNSTvoeding.”
– “De jonge moeders van tegenwoordig..”


Ene oor in, andere oor uit

Gelukkig was J. niet mijn eerste en had ik al wat vertrouwen als moeder opgebouwd, dus deden deze uitspraken mij ook niet veel. Natuurlijk denk je er wel even over na, maar ik liet het gelukkig ook heel gauw van mij afglijden. Ik mishandel mijn kind toch niet? Ik voed haar gewoon, alleen dan niet met mijn eigen geproduceerde melk, punt. Wij mogen van geluk spreken dat in deze tijd de samenstelling van kunstvoeding zo dicht tegen de echte moedermelk aan zit, dat het nagenoeg alles bevat wat een kind nodig heeft. Het is natuurlijk niet hetzelfde, maar ook hier worden de kinderen groot van. Dus de zorgen dat het niet goed zou zijn laat ik snel los.

Ondanks dat het de ene oor in gaat en de andere oor uit, merk ik wel dat ik mij steeds moet verantwoorden. Maar ik stond en sta echt achter mijn keuze. Kon het wel doen omdat het ‘hoort’ maar daar zou niemand blij van worden. Ik niet en mijn newborn ook niet..


Ik moet wel toegeven dat ik wel eens heb gedacht van: “Shit, dit is eigenlijk best zonde.”

Schuldig over geen borstvoeding geven

Ik produceer heel veel moedermelk. Het spoot er beide keren nog net niet uit. Ik moet wel toegeven dat ik wel eens heb gedacht van: “Shit, dit is eigenlijk best zonde.” Zoveel vrouwen zouden een moord doen voor zo’n goede melkproductie en ik doe er niets mee. Want ondanks dat iedere vrouw moedermelk aanmaakt, maakt niet iedere vrouw genoeg aan om haar kindje daar volledig mee te kunnen voeden. Maar ik voelde mij niet schuldig genoeg om er wat mee te doen, ik kon gewoon niet wachten tot dat de stuwingen voorbij waren en toen dat eindelijk zo ver was heb ik echt een gat in de lucht gesprongen dat ik geen gedoe meer had met mijn borsten. Mocht er een derde komen, met de nadruk op mocht, dan maak ik weer dezelfde keuze. En vraag ik meteen een pilletje na de bevalling om de productie te stoppen. Dat zou mij heel wat pijn besparen.

Heb jij wel of geen borstvoeding gegeven?

Liefs,

Nova

1 Comment on Geen borstvoeding gegeven, geen spijt

  1. Jeetje wat een reacties heb je gekregen. Bv is niet niks. Bij de eerste heb ik het 4 mnd kunnen geven. Dat vond ik fijn. Nu bij de 2de niet gelukt. Ik wilde zo ook graag maar door een borstoperatie maakt ik niet genoeg aan. Ik vond dat echt jammer.
    Ik respecteer ieder zijn keus BV of niet. Jij moet het doen en niet degene die al die commentaren geeft. Geniet lekker van je kindjes ❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge