Deze week is Edith More Than a Mom van de week. Ik kan vast vertellen dat dit verhaal zo spannend is, dat je eigenlijk meteen al zou willen weten hoe het afloopt en nu met haar en haar gezin gaat. Ik verklap eigenlijk al te veel, dit verhaal MOET je gewoon lezen!

“Medio Juli – Tweeënhalve week oud was onze dochter en vriendlief vroeg of hij weer eens stuk mocht gaan wielrennen. 
Dat was er sinds de bevalling niet meer van gekomen dus had vriendlief echt weer behoefte aan wat lichaamsbeweging. Natuurlijk schatje hoor ik mezelf zeggen. ‘Als jij de oudste nog even in bed legt kan je daarna even lekker naar buiten.’

Een halfuur later hoor ik de voordeur en ik wil roepen zo jou conditie gaat hard achteruit. Nog voor ik de kans krijg om mijn mond open te doen komt hij binnen met een moeilijk gezicht, kapot wielrenshirt en een broek waar ik aan de rechterkant alleen maar bloed zie. Uitgegleden zei hij met een pijnlijk gezicht.
We besluiten dat de huisartsenpost bellen misschien wel verstandig is. Al snel is het duidelijk. Ze zien er geen spoed in. ‘Neem maar een paracetamol en ga morgen maar naar de huisarts’ is hun advies.

De volgende ochtend heel vroeg ligt vriendlief boven in de hal op de grond te vergaan van de pijn en kan geen stap meer zetten. Met pijn en moeite krijg ik hem weer in bed, geef hem nog een paracetamol en tellen we de minuten af tot 8uur want dan kunnen we de huisarts bellen. Wel proberen we zoveel mogelijk de pijn van papa te verbergen voor de oudste. 
Als het 8uur is krijgen we gelijk de assistente aan de lijn en die ziet de ernst er wel van in dus om half 9 mag hij komen. Snel zijn vader bellen of hij even mee op en neer kan want ik kan de deur niet uit met een dochter van tweeënhalve week en een zoontje van 3 in zijn pyjama.
Het wachten op een telefoontje duurt lang. Waarom loopt het nu al uit denk ik bij mezelf. Op dat moment belt vriendlief. De huisarts dacht dat het kneuzingen waren maar laat voor de zekerheid maar een röntgenfoto maken. Inmiddels was mijn moeder bij ons dus ik besloot nog even om een boodschap te gaan terwijl vriendlief met zijn vader naar het ziekenhuis reed voor de foto’s.

Als ik terug kom zegt m’n moeder alleen ‘je moet hem even bellen’. Zodra ik hem aan de lijn heb is hij al onderweg naar de spoedeisende hulp want het is geen kneuzing maar zijn heup blijkt gebroken. 
Met mijn moeder regel ik snel dat ze bij de kindjes blijft. Snel pak ik wat makkelijke kleding en extra kleding voor vriendlief want je weet maar nooit en met mijn gedachten volledig ergens anders rij ik naar de spoedeisende hulp.
Eenmaal bij hem in zijn hokje is het al snel duidelijk. Er moet geopereerd worden want er moeten pinnen in en het is hopen dat de bloedvaten niet beschadigd zijn. 
 
Daar sta ik dan een dag later.
In de hal van het ziekenhuis te wachten in de rij voor de lift. 
In mijn rechterhand het handje van mijn 3 jaar oude zoontje en mijn linkerhand rust op de kinderwagen waar mijn dochter van nog geen 3 weken in ligt te slapen. Over mijn rechterschouder een weekendtas en over mijn linkerschouder de luiertas. En mijn lief op de vierde verdieping nog suf van de narcose want de operatie is een dag verschoven.More Than a Mom - Edith
En op dat moment besef ik dat ik de komende tijd meer moet zijn dan een mama.
Vanaf het moment dat vriendlief ontslagen zal worden uit het ziekenhuis zal voor mij een periode beginnen waarin ik ook de volledige zorg voor hem op me moet nemen want hij mag minimaal 6 weken alleen maar op de bank zitten met zijn been omhoog. 
Het is niet meer alleen de zorg voor mijn kindjes. Het is niet meer mijn rooskleurige kraamtijd. 
In plaats daarvan even mezelf opzij voor de drie mensen waar ik het meeste van hou.

Liefs, Edith”

Het is nu ruim 2 maanden geleden dat dit de familie is overkomen. Er komt uiteraard een vervolg op dit verhaal. Ik kan niet wachten!

Wat vond jij van dit More Than a Mom verhaal van Edith? 

1 Comment on More Than a Mom – Edith

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge