Na de vele vragen over hoe ik het voor elkaar heb gekregen om E. zo vroeg zindelijk te krijgen, is hier dan ein-de-lijk de blogpost met ons verhaal. De meeste kinderen zijn tussen de 2 en 3 jaar zindelijk. Let wel dat dit mijn verhaal is en het bij ieder kind anders verloopt (just saying). Aan het einde van de blogpost vind je een aantal tips. Altijd fijn.

Voordat ik ga beginnen wil ik eerst nogmaals benadrukken dat ieder kindje anders is en helaas komen ze niet met een gebruiksaanwijzing ter wereld. Met deze blogpost doe ik niet meer dan mijn ervaring, van het zindelijk ‘maken’ van mijn zoon, met jullie delen.
Warning: Het is een wat langere blogpost geworden dan dat jullie van mij gewend zijn.

Het begin

Het begon allemaal toen E.18 maanden oud was. Vroeg, I know, maar hij gaf toen voor het eerst dat hij moest poepen. Ik dacht: “ach, het zal wel” Maar niet wetende dat hij kort daarna ook daadwerkelijk ging poepen! Mijn moeder riep een tijd daarvoor al dat ik moest beginnen met het potje, maar dat sloeg ik altijd in de wind. Dit was voor mij het moment om te beginnen. Zo gezegd, zo gedaan. Een potje aangeschaft en go!

Mickey Mouse mini wc

Het echte werk

Hoe? Goede vraag. Ik heb het eigenlijk gewoon gedaan. Ik heb mij totaal niet ingelezen. Dat heb ik bewust gedaan, omdat ik dacht dat ik mij dan zou vasthouden aan wat ik heb gelezen. En misschien wel lichtelijk gefrustreerd zou raken als het niet zo zou gaan zoals ik had gelezen. Ik had dus bijvoorbeeld totaal geen idee om de hoeveel tijd ik hem moest helpen herinneren aan het potje. Wij plassen toch ook niet op vaste tijden? Ik deed gewoon zijn broek uit, potje in zicht zetten en duidelijk uitleggen wat de bedoeling was. “Als je tollie (piemel in het Surinaams) moet plassen, dan moet je dat op het potje doen.” *Wijzend naar het potje*.

En toen, wachten. Wachten tot dat hij moest plassen.

Te vroeg begonnen?

En ja hoor, daar lag een plasje ergens in de kamer. Het grappige was, dat hij het altijd zelf wilde schoonmaken. Vanaf het begin al. Dan liep hij naar de keuken en wees naar de keukenrol om zo aan te geven dat hij het nodig had om schoon te maken wat hij vies had gemaakt. Balen dat ik hem niet tijdig heb helpen herinneren om naar het potje te gaan, maar dat was wel echt mijn eigen schuld. Ik vergat het vaak en als ik er aan dacht kwam er niets.

Ik heb dus een aantal dagen (ik gok een week, misschien wel anderhalf) heel wat plasjes en poepjes moeten schoonmaken. En toen was ik het ineens zat. Ik was niet consequent genoeg, eigenlijk ook te druk. Was het daarnaast ook niet gewoon echt veel te vroeg? 1,5 jaar en zindelijk? Wat dacht ik wel niet? Het was ‘leuk’ geweest als het was gelukt, maar ik moet ook wel realistisch blijven. Ik stopte ermee en besloot om verder te gaan als hij wat ouder was.

Out of the blue

Na een time out van 3 weken waren we een dagje lekker thuis, toen moeders zei: “Doe zijn luier eens uit, je bent nu toch thuis.” Ik was eigenlijk nog niet van plan om het weer op te pakken, maar goed. Why not?
We begonnen weer van voor af aan: Blote billen, potje in zicht en weer duidelijk uitleggen wat de bedoeling was. Hij ging lekker spelen en ik deed rustig mijn ding tot dat ik ineens werd geroepen door mijn moeder. Ze zei op een hele kalme toon: Hij heeft net uit zichzelf in het potje geplast. Hij is gewoon al zindelijk zonder dat je het door hebt.” YEAH!!! Ik deed spontaan een vreugde dansje. Mijn 19/20 maanden oude jongen plast gewoon uit zichzelf in het potje? Ik kon het bijna niet geloven. Maar het was toch echt zo.

Zindelijk

Zindelijkheid

We hebben heel wat weken thuis geoefend, voordat ik zonder luier met hem naar buiten durfde. Met 21 maanden, 3 augustus 2016 toen ik deze foto nam, was het zo ver. Wij gingen toen voor het eerst naar de supermarkt én wij zijn even wezen buitenspelen zonder luier om! Het was officieel, mijn zoon is zindelijk.

Dit betekent overigens niet dat ik hem ook meteen overal mee naartoe nam zonder luier. Ik merk dat ik het soms nog eng vind. Met fotoshoots bijvoorbeeld doe ik standaard een luier voor hem aan. Stel je voor dat hij ineens een ongelukje krijgt op de set. Maar ik heb geleerd om meer vertrouwen in hem te hebben en hem niet zo klein moet houden. Hij kan het gewoon! Mijn kleine grote jongen.

Hij heeft net gewoon uit zichzelf in het potje geplast. Hij is gewoon al zindelijk zonder dat je het door hebt.

Mijn tips

Dit zijn mijn tips waarbij ik denk dat jij baat zult hebben met het zindelijk maken van jouw kind.

  • Maak er tijd voor vrij. Neem er ook de tijd voor. Ik heb het geluk dat E. het zelf ineens door kreeg, want van mijn consequentheid moest hij het niet hebben. Ik was dat namelijk totaal niet.
  • Lezen. Hoe gek het ook uit mijn mond klinkt omdat ik het nooit heb gedaan, adviseer ik je toch om ervaringen van anderen te lezen. Waar liep men tegen aan? Hoe heeft men het bij zijn/haar kind aangepakt? Het kan jou als ouder steun geven in dit proces.
  • Luister naar jouw kind. Het is heel belangrijk om naar je kind te luisteren. Naar wat hij/zij zegt, maar ook zeker naar wat zijn/haar lichaamstaal zegt. Dwingen heeft namelijk echt geen zin, dat werkt averechts. Je kind wil het, of wil het niet. Maar onthoud wel, je zal nooit weten wat je kind wil als je het niet hebt geprobeerd.
  • Geduld. Heb geduld. Ik had dat niet. Een anderhalve week potty training is niet lang, maar ik gooide wel de handdoek in de ring.
  • Belonen. Belonen kan op vele verschillende manieren. Ik koos ervoor om heel uitbundig te juichen en te joelen als het hem was gelukt. Belonen met cadeautjes, iets lekkers of iets dergelijks heb ik bewust niet gebruikt. Ik ben hier gewoonweg geen voorstander van. Maar als jij denkt dat dit voor jouw kind wel zou kunnen werken, dan adviseer ik het absoluut!
  • Niet straffen of boos worden. Wij hebben het ook moeten leren. De een pikt het weliswaar sneller op dan de ander, maar het komt echt goed.

Succes, jullie kunnen het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge