Ik plaatste gisteren op mij social media kanalen Instagram en Facebook de volgende stelling: “Als mijn zoon speelgoed/dingen wil dat volgens de maatschappij voor meisjes is, dan krijgt hij dat van mij.” In deze blogpost lees je mijn antwoord. Ik weet dat dit weer een gevoelig onderwerp is, maar zoals jullie weten deins ik hier absoluut niet voor terug.

LET OP!!

Be nice or leave

In deze blogpost vertel ik MIJN mening, ik laat een ieder in zijn/haar waarde en ik vraag jullie om hetzelfde te doen. Kan je dat niet? Dan lijkt het mij niet verstandig om verder te lezen.
Het is bijna belachelijk dat ik dit moet zeggen, maar na het lezen van de reacties op mijn stelling schijnt het nodig te zijn.

Naar aanleiding van

Naar aanleiding van de poll van Mandy op Instagram ben ik gaan nadenken over dit onderwerp. Wat haar vraag precies was, weet ik niet meer maar het kwam hier op neer: “Als jouw kind (zoon) eigen centjes heeft, mag hij dan alles kopen?” En dan doelend op meisjes dingen en niet op elektronica oid. Haar antwoord lees je hier. Zij schreef er een aantal maanden geleden een blogpost over.

En wat stemde ik?

Ik stemde NEE. Waarom? Omdat ik het niet nodig vind om het ook echt speciaal voor hem te kopen. Zijn wij ergens en is er meisjes speelgoed aanwezig, dan zal ik hem zijn gang laten gaan. Dan hoor ik je bijna denken, wat is dan het verschil tussen spelen en kopen om mee te laten spelen? Het verschil zit ‘m in het hebben van. Ik zie het niet meer als iets anders dat jij niet voor je kind wil kopen. Of krijgt jouw kind alles wat hij/zij jou vraagt?

Nog nooit serieus over hoeven na te denken

Ik heb hier eigenlijk nooit serieus over hoeven na te denken, want hij heeft mij nog nooit iets gevraagd om te kopen dat volgens de maatschappij echt voor meisjes is. Mijn nee was (is) dus keihard, wellicht omdat ik hem nog nooit nee heb moeten verkopen. Mocht het zo zijn dat hij het vraagt, dan zal mijn eerste antwoord nee zijn en kijken wat zijn reactie is. Is het ‘t zelfde als de nee die hij krijgt op een nieuwe treinset, dan zij het zo. Maar merk ik dat hij echt ongelukkig wordt en het steeds weer vraagt, dan is het een ander verhaal. Niemand wil haar kind ongelukkig zien.

Happy kid

Gender neutraal en grenzen

Je leest het ook veel vaker dat ze steeds meer naar het gender neutrale toe willen. Zo min mogelijk de labels jongens / meisjes aan iets plakken. Hier heb ik niet echt een mening over, ze moeten lekker doen waar ze zin in hebben. Ik koop toch al wel kleding voor mijn kinderen die ik leuk vind. Mocht het toevallig van de afdeling zijn van het andere geslacht dan zij het zo. Ik maak daar geen probleem van.

Ik heb wel mijn grenzen wat het gender neutrale betreft. Ik zal bijvoorbeeld nooit de nagels van mijn zoon lakken. Hij heeft het mij wel eens gevraagd natuurlijk toen hij zag dat ik mijn nagels aan het lakken was, maar ik heb toen maar 1 keer hoeven zeggen “Nee dat mag je niet” en toen was het ook klaar. Ik heb niet eens hoeven uit te leggen waarom niet, want hij nam genoegen met mijn nee.

Wat leer ik mijn kind?

Ik leer mijn kind dat hij een ieder in zijn/haar waarde moet laten. Dus ziet hij dat een jongen bijvoorbeeld nagellak op heeft en vindt hij dat vreemd omdat hij dat van mij niet mag, dan leg ik hem uit dat het zijn keuze is. Iedereen is anders en maakt andere keuzes, dus ook dat jongetje met nagellak op. Het laatste wat ik wil is dat hij een kindje anders gaat laten voelen. Ik wil namelijk ook niet dat andere kindjes mijn zoon anders laten voelen bijvoorbeeld alleen omdat hij lange en/of gekrulde haren heeft.

Geschrokken van de antwoorden

Even om terug te komen op de poll. Ik ben echt geschrokken van de reacties die mensen gaven op de nee stemmers. Men vond dat mensen die hun zoons dus geen meisjes speelgoed/dingen lieten kopen, ze te kort deden. Of dat jij je kind als nee stemmer beperkt in zijn/haar keuzes. Dit soort discussies trek ik heel slecht. Waar haalt men het lef vandaan om iemand zijn opvoedskills erbij te betrekken? Ik zal nooit iemand aanspreken op hun keuze. Het is hun kind, zij bepalen. Zolang er geen vorm van kindermishandeling is, dan laat ik een ieder in zijn/haar waarde en dan respecteer ik dat. Waarom kan dat dan niet andersom? Leef en laat leven.

Liefs,

Nova

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge