Verlatingsangst is een van de zovele fases waar een kind doorheen gaat. Ondanks dat zij mijn tweede kind is, is dit mijn eerste ervaring ermee. In deze blogpost vertel ik hier openhartig over.

Wat is verlatingsangst?

Het woord zegt het eigenlijk al: Bang dat je wordt verlaten. Verlatingsangst en eenkennigheid komt meestal tegelijkertijd voor bij een baby en versterken elkaar. Op de website van 24baby las ik dit: “Al vanaf 6 maanden kan je baby de eerste tekenen van verlatingsangst en eenkennigheid vertonen. Sommige baby’s laten het daarvoor zelfs al zien. De piek ligt meestal tussen de 10 en 18 maanden. Doorgaans zijn de ergste klachten verdwenen als je kind 3 jaar is, maar het kan zijn dat je kind er last van blijft houden tot de eerste schooljaren.

HELP!!

Dat J. (bijna 10 maanden) een mama’s kindje is, was wel duidelijk. Maar sinds ongeveer 2 weken gaat het goed mis. Mij zien is niet voldoende, dicht bij mij in de buurt ook niet. Nee. Het enige wat zij wil is tegen mij aangeplakt zitten. Ik hoef alleen maar een beweging te maken dat ik haar even neer zet en ze begint keihard te huilen. Next level verlatingsangst dus. Dit gaat ‘m echt niet worden. Zij heeft ook nog een broer die de nodige aandacht nodig heeft en daarnaast wachten de dagelijkse taken ook op mij. Met één hand is het een beetje lastig werken..

Cry baby

Ik was altijd zo iemand die zei: “Ach, als je het kind even geen aandacht geeft dan zijn ze het zo zat en dan is het over.” Wat hebben mensen toch makkelijk praten die nooit in de betreffende situatie hebben gezeten he? Ik neem mijn woorden terug. Dit is gewoon niet te doen. Zat zijn? No way. Ze houdt het super lang vol. Zo lang dat ik denk: Als zij nog 5 sec langer huilt dan ben ik bang dat er iets in haar hoofdje knapt, omdat ze zo intens huilt van verdriet terwijl ik gewoon voor haar sta.. Verlatingsangst is geen grap.


Ach, als je het kind even geen aandacht geeft dan zijn ze het zo zat en dan is het over.

Vrouw ga toch dragen

Vele volgers op Instagram zeiden, nadat ik een filmpje had gedeeld hoe erg ze wel niet aan het huilen was, dat ik haar moet dragen in een draagzak of draagdoek. Ik heb daar eerlijk gezegd mijn twijfels over. Gaat dat wel echt werken, of vererger ik het hier alleen maar mee? Moet ik haar dan altijd maar gaan dragen? Zoals je net hebt gelezen kan dit tot 3 jaar doorgaan, wie weet zelfs langer! Ik ben dus echt niet van plan om een kindje zo lang te gaan dragen. Ok, ik kan voor mijzelf zeggen dat ik het tot en met 18 maanden ga doen, dan schijnt de piek voor bij te zijn. Maar doe ik haar dan niet meer verdriet als ik haar op latere leeftijd dan weer wat anders moet gaan afleren? Of denk ik nu te veel na? Zoveel vragen..

Volhouden

Ik weet dat ik hier doorheen moet. Ik wilde dit gewoon even van mij afschrijven. Fases komen en gaan (gelukkig), maar tegelijkertijd moeten we het ook zien te overleven. Hoe is dus voor nu de vraag. Het antwoord kan echt niet te lang op zich laten wachten, want dit vraagt heel veel energie van mij. En van baby J.

Liefs,
Nova

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge